Fotoğraf editörlüğü

Fotoğraf Editörlüğü
Habercilikte yazı kadar fotoğraf unsurunun da önemini hiçbir zaman göz ardı etmemek gerekir.Fakat basında fotoğraf editörlüğü kavramı tam manasıyla bilinmemektedir.Fotoğraf editörü demek , yayınlanacak mecrada yer alan fotoğrafları hazırlayan ve düzenleyen kişidir.Lakin hangi fotoğrafların seçileceği konusunda kapsamlı bir söz sahibi değildir.Birkaç işlem basamağının ardından seçilen fotoğraflar yayınlanır.Bu işlemlerin başında etkili fotoğraf seçimi gelmektedir.Bu işlemde fotoğraf editörü çoğu zaman bireysel karar veremez.Yayın yönetmeni ve diğer yayın yönetim biriminde yer alan kişilerde bu fotoğraf seçiminde söz sahibi olurlar.Bu durumun nedeni ,kuruluşun iç sistemiyle ilgilidir.Eğer şanslıysanız kurumda bir fotoğraf editörü bulabilirsiniz.Çoğu kurumda fotoğraf editörü bile bulunmamaktadır.Onun yerine fotoğraf şefi kavramı ortaya atılır ki bununla birlikte fotoğraf seçici , fotoğraf sorumlusu vs. gibi isimlerde duyulur.Fotoğraf editörünün görevini daha çok yayın editörüne bağlarlar.Nedeni ise , editör gündem belirleyicisi olduğu gibi duruma en hakim olan isimdir.Fotoğraf editörlüğü ve etik konusuna gelince ise daha farklı bir bakış açısıyla düşünmek gerekiyor.

Bu konuda ise Şebnem Soygüder hocamın Fotoğraf Editörlüğü Kurumu Ve Gazeteler İçin Önemi adlı makalesini en iyi açılayan kaynak olarak gösterebilmek mümkündür. Makalede ,

Gazetelerde zaman zaman teknik, estetik ya da etik sorunlarla ya da hatalarla dolu haber fotoğraflarıyla karşılaşmaktayız. Haber fotoğraflarındaki bu sorunların sadece haber fotoğrafçılarından kaynaklandığını söylemek haksızlık olur. Bu sorumluluğun büyük bir çoğunluğu fotoğraf editörlerine aittir.Paylaşımı fotoğraf editörlüğünü en iyi açıdan açıklayan parağraftır.

Fotoğraf editörlüğünün etik ile olan ilişkisinin yanlış bilinen yakınlığını en doğru anlatımı ise bu makalede şu şekilde yer almaktadır." Fotoğraf editörü fotoğrafı teknik olarak değerlendirir. Çekim tekniği doğru mu? Fotoğraf doğru pozlanmış mı? Bir başka ifade ile haber fotoğrafçısı ışığı kontrol edebilmiş mi? Doğru objektif kullanmış mı? Fotoğraf net mi flu mu? Makinenin konuya uzaklığı, yüksekliği, açısı doğru mu? Bunun dışında fotoğraf karesinin fotoğraf kompozisyon ilkelerine uygun olup olmadığını kontrol eder. Fotoğraf çok mu karmaşık? Ana öğeyi yardımcı öğeler bastırmış mı? Ana öğe karede yok mu? Yerçekimi ve altın kesim kurallarına uygun mu? Ufuk çizgisi dengeli mi değil mi? En önemlisi haber fotoğrafçısı “o an”, bir başka ifade ile “kritik an”ı yakalayabilmiş mi? Fotoğraf altyazısı doğru ve etkili yazılmış mı? Bunlar ciddi fotoğraf bilgisi gerektirir. Haber editörlerinin sözcük ve imlâ işaretleri ile yarattıkları ya da değerlendirdikleri yazılı metinler gibi fotoğrafın da kendine göre bir dili ve kompozisyon ilkeleri vardır. Bu hataları mutlaka birinin düzeltmesi ve yayınına karar vermesi gerekir. Gazetelerde net fotoğraflar istenir ancak bazen teleobjektifle yakalanan görüntüler flu olabilir. O fotoğrafı kullanıp kullanmama, flu olmasına karşın yaratacağı etki, bunlar hep ayrı bir dilin anlamıdır. Nasıl ki bazen devrik cümleler etkili olabilirse bazen de flu görüntüler net olana göre daha etkileyici olabilir. Sonuçta fotoğraf editörü fotoğraf üzerinde sayısal ortamda kompozisyonu mu kadrajlayarak düzeltecek yoksa çekim hatalarını mı düzeltecek yoksa her ikisini mi yapacak? Bunları yaparken etik nerede yer alacak? İşte tüm bunlar belirli bir meslek deneyimi ve bilgi birikimi gerektirir."Fotoğraf editörlüğü bir fotoğrafçı kadar teknik bilgi ve bir muhabir kadar olaya hakimiyet gerektiren doygunlukta olunması gereken bir meslek.Etikle ne kadar ilişkili olduğu ise verilmesi en doğru ve yanlış kararların süzülmesinden doğan bir sentezin ortaya çıkmasını gerektiriyor.